که بسته راه نگه کردن حریف ربایت

سیاست که ز اظهار عشق کرده خموشت

که حرف مهر کسی سر نمی زند ز ادایت

اشارت که سرت را فکنده پیش به مجلس

سفارش که تو را راز دار کرده بدین سان

که مهر حقه راست لعل روح فزایت

گهی به صفحه رو زلف می نهی که بپوشد