مشرب عشرت من گشت مکدر به عبث

دادم از دست برون دامن دلبر به عبث

به گمانهای غلط رفتم از آن در به عبث

چهره عصمت او یافت تغییر به دروغ

تیره گشت آینه پاکی آن مه به خلاف

شد سیه روز من سوخته اختر به عبث

بود در قبضه تسخیر من اقلیم وصال