که ایمای تو شد بر جرات اغیار من باعث

تو تا غایت نبودی خانمان ویران کن مردم

تو را شد بر تطاول پستی دیوار من باعث

ز کس حرمت دوشم چه خود را دور میداری

خدا خون جهانی از تو خواهد خواست چون کرده

جهان را بر خرابی دیده خونبار من باعث

دگر در عشوه خواهم کرد گم ضبط زبان تا کی