سخن تلخ از آن لبان ملیح

هرچه می خواهی از جفا میکن

که صبیحی و نیست از تو قبیح

از شکر خوش ترست و شیرین تر

دیشبت به رکنابه بود مدار

کرده ای امشب آن کنابه صریح

از تو مائیم خسته و بیمار