گویم همین که عالم یک سر مسخرت باد

ای پر گشاده شهباز هرجا کنی نشیمن

چون بیضه چرخ نه تو در زیر شهپرت باد

نسبت به شانت از من ناید اگر دعائی

هر جوشنی که شبها من از دعا بسازم

روزی که فتنه بارد چون جامه در برت باد

خورشید با کواکب تا گرد دهر گردد