خاری به پای بیهوده گردش خلیده باد

دل مایل تو شد که سیه رو چو دیده باد

خون گشته قطره قطره ز مژگان چکیده باد

جان نیز گشت پیرو دل کز ره اجل

تن هم نمی کشد ز رهت پا بگفت من

کز سر کشی به دار سیاست کشیده باد

تو قبله رقیبی و من در سجود تو