فتد به راه به دروازه جهان مرساد

به دامنش که زمین روب اوست بال ملک

غباری از فتن آخر الزمان مرساد

ز راه دور عدم هر که بی محبت او

چو محتشم کند از دل دعای دولت خان

به غیر بانگ اجابت بگوش جان مرساد