چو به محشر اندر آئی دو جهان بناز کشته

چو تو را به قصد جولان سم بادپا بجنبد

لب سنگ خاره شاید که پی دعا بجنبد

عجب ار به دست فرمان قلم جزا بجنبد

چه خجسته جلوه گاهی که به عزم رقص آنجا

قدم آورد به جنبش که زمین ز جا بجنبد