که رکاب عزم آن مه پی قتل ما بجنبد

فکند نسیم عشقت به جهان قدس اگر ره

ز هوس منزه آن را به دل این هوا بجنبد

دهد آن زمان هوس را رگ ذوق من به جنبش

سخن از ره دو دیده به حریم دل نهدرو

به اشاره ابروی او چو ز گوشه ها بجنبد

همه خسروان معنی علم افکنند گاهی