مکن بر محتشم عرض متاعی جز جمال خود

به من حرفی که در ظرف بنی آدم نمی گنجد

تو ای غیر این زمان چون در میان ما و یار ما

به این نامحرمی گنجی که محرم هم نمی گنجد

که در چشم گدایان تو ملک جم نمی گنجد