نشست محتشم از غم میان انجم اشک

که وعده تو به نو عاشقان یقین دارد

تغافل تو در آن بزم مرگ صد شیداست

کسی کجاست که امشب تو را بر این دارد

که از بتان صنمی انجمن نشین دارد