سیلاب سرشک که سر کوی تو دارد

دیگر که هوای گل خود روی تو دارد

بر هم زده دارد گل نازک ورقت را

آن باد مخالف که گذر سوی تو دارد

عشق تو چه عام است که هرکس به تصور