بر گردن دل سلسله از موی تو دارد

عشق تو چه عام است که هرکس به تصور

آئینه خاصی ز مه روی تو دارد

هر شیفته کز جیب جنون سر بدر آرد

هر مرغ محبت که به آهنگ دمی خاست

شهبال توجه ز دو ابروی تو دارد

هر دام که افکنده فلک در ره صیدی