بگذرد در دل دمی صد بار اگر کم بگذرد

گر بگفت دوست خواهد از حریفان عالمی

مرد آن بادش که می گفت از دو عالم بگذرد

خیل سلطان خیالت کز قیاس آمد برون

ای که باز از کین ما دامن فراهم چیده ای

دست ما و دامن مهر تو کین هم بگذرد

محتشم بیمار و جانش بر لب از هجران توست