کاروان طرب و شادی از آن کم گذرد

بس که روز و شبم از دل سپه غم گذرد

لرزه ام بر رگ جان افتد و افتم درپات

باد اگر از سر آن طره پرخم گذرد

از خیالش خجلم بس که شب و روز مرا