محتشم زلفش به من سر در نیارد از غرور

وز سردوش اسیران تکیه گاهی هم نکرد

دل که کرد از قبله در محراب ابروی تو رو

از سر بیداد گویا عذر خواهی هم نکرد

ترک ناز و سرکشی با من سیاهی هم نکرد