خوشم آن چنان ز جفای او که به زیر بار بلای او

بدر آید از طرفی دگر که شب مرا سحری رسد

نبود در آتش عشق او حذر از زبانه دوزخم

چه زیان کند به سمندری ضرری که از شرری رسد

المی شود ز برای من ستمی که از دگری رسد

چو عطا دهد صله دعا چه زیان به مائده سخا

ز در شهنشه اگر صلا به گدای در به دری رسد