ز زمین مهر و وفای او مطلب بری که پی نمی

المی شود ز برای من ستمی که از دگری رسد

چو عطا دهد صله دعا چه زیان به مائده سخا

ز در شهنشه اگر صلا به گدای در به دری رسد

نه ز دشت او شجری دمد نه ز باغ او ثمری رسد

به میان خوف و رجا دلم به کجا تواند ایستاد

نه از این طرف ظفری شود نه به آن طرف خطری رسد