نرسد وصال شراب او بالم کشان خمار غم

نه ز دشت او شجری دمد نه ز باغ او ثمری رسد

به میان خوف و رجا دلم به کجا تواند ایستاد

نه از این طرف ظفری شود نه به آن طرف خطری رسد

مگر از قضا مددی شود که به محتشم قدری رسد