قدت به سرو آزاد تشریف بندگی داد

گفتم تو را متاعی بهتر ز ناز باشد

از عشوه گفت آری گر عشق باز باشد

این جامه بر قد او ترسم دراز باشد

منشین ز آتش من آهنین دل ایمن

کاتش چو تیز باشد آهن گداز باشد