پس از آن بگو که مسکین ز پیت چرا نیامد

چو ز مهر دستانم به سر آمدند کس را

ز خراب حالی من به زبان دعا نیامد

خبر من پریشان ببر ای صبا به آن مه

ز قدم شکستگی بود و فتادگی که قاصد

به تو بی وفا فرستاد و خود از قفا نیامد

من خسته چون ز حیرت ندرم چو گل گریبان