که رسولی از تو سویم به جز از صبا نیامد

ز قدم شکستگی بود و فتادگی که قاصد

به تو بی وفا فرستاد و خود از قفا نیامد

من خسته چون ز حیرت ندرم چو گل گریبان

ز کجاشد آن صنم را سفر آرزو که هرگز

ز زمانه محتشم را به سر این بلا نیامد