دامن افشاند و می ریزد و ساغر شکند

آه از آن لحظه که مجلس به غضب در شکند

می رود سرخوش و من بر سر آتش که چه وقت

مست باز آید و غوغا کند و درشکند

دست ز احباب ندارد چو کشد خنجز ناز