غیرت به جرم کشف را ز آتش به منصور افکند

بی شک رساند تیر خود آن گل رخ زرین کمال

گر در شب از یک روزه ره در دیده مور افکند

خوش بود گر از دل رسد حرف اناالحق بر زبان

با ساقی ار نبود نهان کیفیت دیگر چه سان

آتش درین افسردگان از آب انگور افکند

بهر چه سر عشق را با بی بصر گوید کسی