بیچاره آن کسان که به لطف تو خو کنند

آسودگان چو نشئه درد آرزو کنند

آیند و خاک کشته تیغ تو بو کنند

یک دم اگر ستم نکنی میرم از الم

ای دل رسی چه بر در بیت الحرام وصل

کاری مکن که بر رخ ما در فرو کنند

کو صبر با دو چشم نظر باز خویش را