پایم ز بس که در وحل اضطراب بود

از جنبش نسیم زد آتش به خرمنم

آن روی آتشین که به زیر نقاب بود

تنها گذشت و یکقدم از پی نرفتمش

بر خاک محتشم به تواضع گذر که او

روزی بر آستان تو عالیجناب بود