بی نیاز از گفتن و مستغنی از اظهار بود

کار من دامن گرفتن کار او دامن کشی

آن چه بر من می نمود آسان باو دشوار بود

هرچه در دل داشتم او را به خاطر می گذشت

گرچه بود آن شمع شب تا روز در فانوس چشم

پرده شرم از دو جانب مانع دیدار بود

آن چه آمد بر زبان با آن که حرفی بود و بس