دیده گر خواهد شدن از گریه ویران کو بشو

در چراغ مرده این روغن همان نگیرم نبود

ملک جانی کز خرابیها نمی ارزد به هیچ

گر فراق از من بگیرد من همان گیرم نبود

در دل تاریک این روزن همان گیرم نبود

ناله از ضعف تنم گر برنیاید گو میا

در سرای سینه این شیون همان گیرم نبود