خسته ای را کز جفا می کردی آخر قصد جان

نارسیده بر سر من باز گردیدن چه بود

تشنه ای را کز تمنا عاقبت میسوختی

آب از بازیچه اش بر لب رسانیدن چه بود

در علاجش اول آن مقدار کوشیدن چه بود

گر دلت نشکفته بود از گریه پردرد من

سر فرو بردن چو گل در جیب و خندیدن چه بود