ور نبودت ننگ و عار از کشتن من بعد قتل

سر فرو بردن چو گل در جیب و خندیدن چه بود

گرنه مرگ من به کام دشمنان می خواستی

بهر قتلم با رقیب آن مصلحت دیدن چه بود

آن تاسف خوردن و انگشت خائیدن چه بود

محتشم ای گشته در عالم بدین داری علم

بعد چندین ساله زهد این بت پرستیدن چه بود