نوعی ندیدمش که کنم ضبط آه خود

زان همنشین ستاره که می تابد از زمین

شرمنده است چرخ ز خورشید و ماه خود

زان شد بلند آتش رسوائیم که دوش

یک شهر شد به باد دو روزی خدای را

خالی کن از نظار گیان جلوه گاه خود

خوش آن که خود بکشتم آئینی و بعد قتل