شب عید است و مه در ابر و مه جویندگان در غم

گدائی را چه حد سرکشی با پادشاه خود

میندیش از جزا هرچند فاشم کشته ای ای مه

که من خود هم اگر باشم نخواهم شد گواه خود

تو خود بر طرف با می برشکن طرف کلاه خود

به جرمی کاش پیشش متهم گردم که هر ساعت

به دست و پایش افتم معذرت خواه از گناه خود