مدام از انتظار وعده او مضطرب بودم

ز عطرستان آن گیسوی عنبریار می آید

چو دایم از دو جانب می کند تیز آتش غیرت

اگر می آید امشب جزم با اغیار می آید

ولی هرگز نبود این اضطراب این بار می آید

بفهمانم به دشمن چون ببرم پایش از بزمت

که از بی دست و پائی این قدرها کار می آید