هزار تیغ ز مژگان برآفتاب کشید

ز خواب دیده گشاد وز رخ نقاب کشید

نه اشک بود که چشمش به قتلم از مژه راند

که ریخت خون من و تیغ خود به آب کشید

ز غم هلاک شدم در رکاب بوسی او