بودی اگر شکر جو لبت ای پسر لذیذ

دشنام تلخ زود مکن بس که در مذاق

زهریست این که بیشتر است از شکر لذیذ

روزی هزار گنج نهادی شکر فروش

آن لب که من گزیده ام امروز کافرم

گر میوه بهشت بود این قدر لذیذ

مطرب ز محتشم غزلی کن ادا که هست