دی زهر و انگبین بهم آمیختی که بود

چشم غضب نمای تو هم تلخ و هم لذیذ

صلح و حیات و مرگ بهم داده ای که هست

وقت غضب ادای تو هم تلخ و هم لذیذ

دشنام جان فزای تو هم تلخ و هم لذیذ

ای دل ز خشم و صلح به آن لب سپرده یار

صد شربت از برای تو هم تلخ و هم لذیذ