اگر شکنجه زلفت ز من کشد اقرار

بسی نماند که از کرده های من باشی

تو در تعرض و من در مقام استغفار

به شرمساری انگار عاشقی چکنم

سزای سرکشی من بس است این که چو شمع

اگر تو خندی و من سوز دل کنم اظهار

هزار بار ز بی لنگری ز جا رفتم