نبود در عدم آوازه وجود هنوز

طپانچه زده خورشید عارضت مه را

که هست از اثر آن رخش کبود هنوز

دمی که نوبت عشقت زدم به ملک عدم

چو محتشم به گدائی فتادم از تو ولی

گدایی که ازو وحشتم فزود هنوز