برق عالم سوز دارد صد خطر از خار و خس

مرغ طبعم را مکن آزار کو را داده اند

آشیان آنجا که ایمن نیست سیمرغ از مگس

من گل آن آتشین با غم که در پیرامنش

محتشم را یک نظر باقیست در چشم و لبت

یک نگه دارد تمنا یک سخن دارد هوس