جان سوی او رفته زان محبوب جانبازش طلب

از نظر بازان ره آن قصر و آن منظر بپرس

در هوایش تیز رو چون کوکب سیاره شود

وز هواداران آن سرو بلند اختر بپرس

دل بر او مانده احوالش از آن دلبر بپرس

بعد پرسش ای صبا با او بگو ای بی وفا

از وفا یک ره تو هم زان بی دل ابتر بپرس