کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 92

جهان آفرین بر زبانم گوا

چهرهٔ فردوسیشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 89

    بدو گفت رودابه من همچنین

    #
  2. 90

    پذیرفتم از داور کیش و دین

    #
  3. 91

    که بر من نباشد کسی پادشا

    #
  4. 92

    جهان آفرین بر زبانم گوا

    انتخاب‌شده
  5. 93

    جز از پهلوان جهان زال زر

    #
  6. 94

    که با تخت و تاجست وبا زیب و فر

    #
  7. 95

    همی مهرشان هر زمان بیش بود

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 92 از «بخش ۹ - چو خورشید تابنده شد ناپدید...» است.