که تو هستی از گوهر پهلوان

اگر بد کند زو مگیر آن به دست

که جز تخت هرگز مبادت نشست

چنین داد پاسخ به مادر جوان

نباشد شگفت ار دل آید به جوش

به یک بد تو چندین چه داری خروش

جهان آفرین از تو خشنود باد