دل بدسگالانت پر دود باد

نباشد شگفت ار دل آید به جوش

به یک بد تو چندین چه داری خروش

جهان آفرین از تو خشنود باد

ز من یادگاری بود این سخن

که هرگز نگردد به دفتر کهن

برو آفرین کرد فرخ همای