که به سوی خویش یک مو نگشیده ام هنوزش

ز شراب لعل یاری شده مشربم دگرگون

که به لب رسیده اما نچشیده ام هنوزش

به کشاکشم فکنده سر زلف تابداری

دل پرده سوز دارد هوس لباس دردی

که به قد طاقت او نبریده ام هنوزش

به برم لباس غیرت شده نام خرقه ای را