گو وصالی که چنین است به یک ماه مکش

بیش ازین منت وصل و از رخ آن ماه مکش

گر کشد هجر تو را جان بده و آه مکش

وصل بی منت او با تو به یک هفته کشد

چون محال است رساندن به هدف تیر امید

تو کمان ستمش خواه بکش خواه مکش

همت از یار مرا رخصت استغنا داد