از خنده بسیار فکندی به گمانش

در چشم تو صد شیوه عیانست ز مستی

صد شیوه دیگر که محال است بیانش

می کرد دل انکار وجود دهنت را

پیوند گسل نیست دل محتشم از تو

گر بگسلد از تاب جفا رشته جانش