که نرگسش شده گویا و خامش است زبانش

هزارگونه متاع است ناز را به دکانش

نگاه گوشه چشم از متاع های گرانش

خطاب خود به من از اهل بزم خاسته پنهان

هزار نکته بیان می کند به جنبش ابرو

هزار نکته دیگر که مشکل است بیانش

حواله دل محروم من نمی شود الا