به من که ساده دلی کاملم ملاطفت وی

به سهو تیر نگاهی که می جهد ز کمانش

دلم که صبر و خرد برده اند بی خبر از وی

به آن دو نرگس فتان مگر که فتنه گمانش

تغافلیست که خود نام کرده لطف نهانش

کسی چه نام کند غبن این معامله کاورا

نگاه بر دگرانست و محتشم نگرانش