که گوئی آمده تنگم گرفته در آغوش

ز بی شعوریم اول اگر ز جا نشناخت

شناخت عاقبت اما ز طرز راه و خروش

چنان به تنگ من از سرخوشی درآمد تنگ

اگرچه جای هزار اعتراض بود آن جا

بر آن قدح کش بی قید کیش عشرت کوش

نگفت محتشم از اقتضای وقت جز این