تو غلط مهر به غمخواری اغیار حریص

منم از مهر به غم خوردنت ای یار حریص

باغ حسن تو نم از خون جگر می طلبد

گریزاریست مرا دیده خونبار حریص

ز آب و آیینه بجو صورت این سر که چراست